خانه > موزه ی لوور, پیش از هخامنشی (Pre-Achaemenid), آثار باستانی-تاریخی, ایران باستان > آویزه ای با نقشی عاشقانه ساخت چهارهزار و چهارصد سال پیش در کرمان

آویزه ای با نقشی عاشقانه ساخت چهارهزار و چهارصد سال پیش در کرمان

LoveScene

این دیسک که به قطر 2.6 سانتی متر و از جنس سنگ لاجورد است، بین سالهای ۲۴۰۰ و ۲۲۰۰ سال پیش از میلاد درجنوب خاوری ایران ساخته شده است و اکنون در موزه ی لوور نگهداری می شود. هر دو سمت دیسک دارای کنده کاری ولی با دو نقش متفاوت عاشقانه هستندد. در بالای هر دو نقش، ماه و ستاره ای که شبیه یک گل کشیده شده، به چشم می خورد. سویی از دیسک که در شکل بالا نشان داده نشده زنی نشسته بر روی صندلی کاوی (مقعری) را نشان میدهد. این زن سینه های برهنه دارد، دامنی نسبتا بلند پوشده و موهاش را در بالا در دو قسمت با روبان بسته است. با توجه به نقش غیر یکنواخت و برفک مانند دامن زن حدس زده می شود که جنس دامن از پشم باشد. در برابر زن، مردی با سینه های برهنه (یا با لباسی نازک) زانو زده است و گلدان یا ظرفی مخروط مانند را به زن پیشکش می کند.

در نقش سمت دیگر دیسک که در شکل بالا نشان داده شده است مرد بر روی تخت نشسته است و زن که این بار موهاش در پشتش و رو به پایین هست در برابر مرد زانو زده و در حال تعارف فنجانی شیپور مانند به مرد است.

در اطراف دیسک آثار مس پوسیده شده به چشم می خورد که از سوراخ دیسک برای آویختن به کار می رفته است. این اثر متعلق به جنوب شرقی ایران (کرمان) است و مربوط به تمدنهای ترا-ایلامی (trans-Elamite) است.

توضیحات برگرفته از وبگاه موزه ی لوور

Advertisements
  1. اکتبر 5, 2009 در 1:10 ب.ظ.

    من از تمدن های استان کرمان از طریق یک باستان شناس در تهران خیلی چیزا شنیدم واقعا داره اونجا بویژه تمدن جیرفت غارت میشه .مرسی که توجه کردی .

    • raeeka
      اکتبر 5, 2009 در 1:52 ب.ظ.

      بله. متاسفانه مسوولین ما که در خوابند و به فکر امور مهمتر (!)، دست اندازان هم میراث پیشینیان ما رو به غارت می برند. میراثی که نه تنها می تونه حقایقی رو در مورد پیشینه ی تمدنهای کهن ایران نشون بده بلکه می تونه منبع عظیمی باشه برای جلب توریست.

  2. اکتبر 5, 2009 در 2:56 ب.ظ.

    باید از فرانسویان، آمریکاییان، و انگلیسی ها متشکر بود که سالها قبل این بازمانده های نفیس را از ایران بردند تا بدست غارتگران نابود نشود. بگذار این آثار آنجا باشد و خوب نگهداری شود تا اینکه مانند بقیه آثار باستانی در ایران یا غارت شود و یا از میان برود. آثار باستانی تنها متعلق به مردمان آن سرزمین نیست بلکه میراث بشری است هرکجا که نگهداری شود.

    • raeeka
      اکتبر 5, 2009 در 4:03 ب.ظ.

      سپاس که نطرت رو نوشتی محسن جان، ولی ای کاش ما خودمون اونقدر از نطر فرهنگی بالا بودیم که نیازی نبود که به نگهداری بیگانگان از آثارمون دلخوش کنیم تا از چپاول ها در امان باشه. درد بیشتر این است که اکثر آثار به یغما رفته سر از موزه ها در نمیاره بلکه به مجموعه های شخصی می ره که در واقع نه فقط در دید عمومی نیست بلکه راه برای هر تحقیقی در موردش هم بسته می شه.

  3. mohamad reza
    اکتبر 6, 2009 در 12:39 ب.ظ.

    به نظر می رسد که یک بچه در بغل مجسمه تشسته است

    • raeeka
      اکتبر 6, 2009 در 1:12 ب.ظ.

      راستش من هم ابتدا همین فکر رو کردم، ولی توضیحاتی که در خود وبگاه موزه ی لوور بود به چنین چیزی اشاره ای نداشت.

  4. محمد علی
    اکتبر 6, 2009 در 12:40 ب.ظ.

    خدا بیامرزدشون! این عزیزان مربوط به تمدن های پیش-ایرانی هستند.

    • raeeka
      اکتبر 6, 2009 در 1:16 ب.ظ.

      بله اینها مربوط به هزاره ی سوم پیش از میلاد است. اقوامی که پیش از ورود آریاییها در بخشهای مختلف ایران می زیستند. غالبا به تمدنهای ترا-ایلامی معروف هست. البته به هر حال این ها هم جزو پیشینه ی ما حساب میشه چون پس از ورود آریاییها احتمالا همه ی قوم ها با هم آمیخته شدند.

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: