خانه > موزه ی لوور, کاشیکاری, آثار باستانی-تاریخی, ایران پس از اسلام > کاشیکاری های دوره ی صفوی در موزه های لوور و ویکتوریا و آلبرت

کاشیکاری های دوره ی صفوی در موزه های لوور و ویکتوریا و آلبرت

این نگاره ی کاشیکاری به اندازه های 1.15 در 1.75 متر متعلق به سده ی هفدهم میلادی و ساخته شده در اصفهان است. نقش «جشن در باغ» از نقشهای مورد علاقه در نگارگری مینیاتور بوده که به تدریج در آثار هنری دیگر مانند سرامیک نیز دیده می شود.

در کاشیکاری بالا، دو شخص اصلی تصویر در بخشی از چمنزار که با گلهای مختلف احاطه شده رو به روی هم و به سبک شرقی (دوزانو) نشسته اند. همچنان که در تصویر زیر با جزییات بیشتری می توان دید، شخصی که در سمت راست نشسته، با قلم و مرکب مشغول نوشتن بر برگ کوچکی است

در حالی که با توجه به  تصویر زیر، شخصی که در سمت چپ نشسته است، با توجه به حرکات دستش که برای بیان رسای مطلبی به حرکت در آمده،  مشغول خواندن و ادای موضوعی است.

در سمت راست تصویر پیشخدمتی را می بینیم که ظرف سر پوشیده ای با ترکیب رنگی آبی و سفید را در دست دارد. این ظرف نمونه ی بسیار خوبی را از سرامیک های آن دوره نشان می دهد.

با توجه به نوع لباسها و ریخت شناسی (morphology) می توان فهمید که این اثر متعلق به نیمه ی نخست سده ی هفدهم میلادی است. عمامه ی نسبتا بزرگی که مردان به سر دارند، لباسهای تنگ تونیک مانند و همچنین کمربند بزرگی که چندین بار به دور کمر پیچیده شده است از ویژگیهای لباس این دوره است.

امپراتوری صفوی علاوه بر اینکه منشاء تغییرات سیاسی بود، یک باز-زایی هنری کامل را پدید آورد. آنها اصفهان، پایتخت خود، را به صورت گسترده بازسازی کردند. برای مقایسه وسعت میدان شاه در اصفهان سه برابرPlace des Vosges در پاریس است که همزمان با میدان شاه بنا شده است. بسیاری از شاهان صفوی از حامیان هنر بودند و این حمایت به ایجاد سبک خاصی از هنر انجامید که ویژگیهای منحصر به خود را داشت. یکی از این ویژگیها که در تعارض آشکار با هنر امپراتوری عثمانی بود این است که پیکره ی انسانی بخش اصلی هنر دوره ی صفوی را تشکیل می دهد. همچنین در این دوره استفاده ی دوباره از رنگ زرد که برای پنج سده به فراموشی سپرده شده بود، دوباره آغاز شد.

نمونه ی دیگری از این سبک کار را می توان در اثر زیر که متعلق به کاخ چهل ستون است و اکنون در موزه ی ویکتوریا و آلبرت لندن قرار دارد دید.

این تصویر صحنه ی تفرجگاهی را نشان می دهد. مرکز توجه در این اثر، زوج اشرافی، و به طور خاص دختر، است که با نازپیشگی رو به روی یکدیگر نشسته اند. افراد دیگر که چه بسا ملازمان آنها باشند ظروف میوه و نوشیدنی را به همراه دارند.

توضیحات برگرفته از وبگاه موزه ی لوور و وبگاه موزه ی ویکتوریا و آلبرت لندن

Advertisements
  1. سایه
    ژوئن 11, 2011 در 9:25 ق.ظ.

    متشکرم…

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: