نقش قوش در دو اثر دوره ی هخامنشی

 

این شکل پلاکی به ابعاد 12.3 در 12.3 سانتی متر به رنگ آبی مصری را نشان می دهد که در سال 1948 در سالن سی و دو ستون تخت جمشید یافته شده است. نقش این پلاک قوشی را نشان می دهد که دو شی ء دایره مانند را در چنگالهای خود گرفته است. دایره ی دیگری نیز بر روی سر پرنده قرار دارد. رنگ اصلی این دایره ها قرمز بوده که در اثر مرور زمان از بین رفته است. شکل زیر رنگ آمیزی اصلی این پلاک را، که توسط آقای شاهرخ رزمجو با کامپیوتر شبیه سازی شده، نشان می دهد.

 

همین نفش قوش با بالهای گشوده در تزیین ظرف نقره ای زیر نیز به کار رفته است. این نقش برگرفته از نقش های شاهین در آثار مصری است. نقوش نخل مانندی که بر ظرف به چشم می خورد از جمله نقشهای معمول در آثار دوره ی هخامنشی است که بر روی آثار فلزی، سفالین یا سنگی دوره ی هخامنشی نیز به چشم می خورد. این ظرف نقره ای اکنون در موزه ی متروپولیتن نیویورک قرار دارد.

Advertisements
  1. اکتبر 5, 2010 در 4:08 ق.ظ.

    مرسی… خیلی عالی…

    • raeeka
      اکتبر 9, 2010 در 3:43 ق.ظ.

      لذت دیدن این آثار یک طرف، لذت اینکه ببینی دوستان دیگری هم مثل تو از دیدن این آثار لذت می برند یک طرف. ممنون محمد جان.

  2. پارسا
    اکتبر 11, 2010 در 7:21 ق.ظ.

    سلام
    مرسی که به تمدن ایرانی و نیاکان واقعی ما(پارسیان) می پردازی.
    نیاکانی که افتخار و سر بلندی برای ما به جای گذاشتن و باعث شدن که شخص من به ایرانی بودنم افتخار کنم.

    پیروز باشی

    • raeeka
      اکتبر 12, 2010 در 8:23 ب.ظ.

      پارسا جان سپاس از لطفی که داشتی. البته ذکر این نکته هم بد نیست که حقیقتش برای من پارسی یا غیرپارسی بودن نیاکانم اهمیت نداره. به قول سهراب

      نسبم شاید برسد
      به گیاهی در هند
      به سفالینه ای از خاک «سیلک»
      نسبم شاید
      به زنی فاحشه در شهر بخارا برسد

      آنچه برای من اهمیت بیشتری داره این هست که ذهن من عمدتا از چه فرهنگی تغذیه می کنه و می باله. که پاسخش برای من فرهنگِ سرزمینم «ایران» هست. به قول مهدی اخوان

      من یقین دارم که در رگهای من
      خون رسولی یا امامی نیست
      نیز خون هیچ خان و پادشاهی نیست
      وین ندیم ژنده پیرم دوش با من گفت:
      «کاندرین بی فخر بودنها گناهی نیست»

  3. ا. ش.
    اکتبر 13, 2010 در 8:49 ق.ظ.

    رائیکا جان، اما واقعیت این است که این دو از هم مجزا نیستند. تو ایرانی هستی و همین ایرانی بودن تو را هم به فرهنگ این سرزمین و هم به نیاکان ایرانی ات نیز پیوند می دهد.

  4. اکتبر 13, 2010 در 6:43 ب.ظ.

    zibatarin ganjine haii ke dar in sit vojood dare jamine hayii hastan ke makhsoosan dar zamane hakhameshain be daste honarmandani ke dige tarikh nadide sakhte shodan.man az shoma taghaza daram ke matalebi ham dar morede ganjineii ke nader shahe afsahr dasht makhsoosan oon takhtesh va oon gole sar haro be namayesh bogzarin ta in sit jame tar she
    har chand ke iran ba in tammaddon ghani ro nemishe ye ja be namayesh gozasht vali marhame deli mishe baraye in jama ate gharb zade
    ke bejaye inke kam forooshi va kam kari nakonan ta iaran ro beshe be satr nevesht mistan va be tamaskhor migiran.kari ke nemikonan hich sangam jeloye paye in ghayoor ensan ha mindazan
    ba omide piroozye iran dar hameye arsehaye jahani
    zende bad iran o irani
    sarbolando ostevar bashin
    bedrood

  5. مریم
    مارس 14, 2011 در 5:36 ب.ظ.

    این نقش شباهت عجیبی با نشان فروهر داره.همان بال و همان دم وهمان حلقه. در کتابی خواندم که نشان فروهر بر گرفته از نقش این پرنده است. شما آگاهی دارید؟

    • raeeka
      مارس 14, 2011 در 5:57 ب.ظ.

      بعید می دونم از نقش این پرنده استفاده شده باشه مریم جان. ممکنه ایده ی نشان فروهر از تمدن های میانرودان وام گرفته شده باشه چون آثاری از میانرودان رو دیدم، مربوط به پیش از هخامنشی، که بخشی از آن یک دیسک با دو بال گشوده بود.

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: