بایگانی

Archive for the ‘ایران معاصر’ Category

کمانچه هایی از سده ی نوزدهم میلادی

ژانویه 7, 2012 4 دیدگاه

کمانچه، اندازه: 102.8 در 15.3 سانتی متر، قدمت: سال 1880 میلادی ( 132 سال پیش)، منطقه ی جغرافیایی: تهران، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

کمانچه، اندازه: 92.7 در 22.9 سانتی متر، قدمت: سال 1869 میلادی ( 143 سال پیش)، منطقه ی جغرافیایی: تهران، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

مرجع: وبگاه موزه ی بریتانیا (12)

Advertisements

نقاشی جنگ کربلا، موزه ی بروکلین

دسامبر 26, 2009 ۱ دیدگاه

این نقاشی رنگ و روغن به ابعاد 182.9 در 299.7 سانتی متر دردوره ی قاجار، اواخر سده ی نوزدهم و اوایل سده ی بیستم، کشیده شده است. این اثر اکنون در موزه ی بروکلین، بخش هنرهای دنیای اسلام در طبقه ی دوم قرار دارد. سبک این کار به نقاشی قهوه خانه ای معروف است. نقاش این اثر عباس الموسوی است که شده است که با امضای «درویش عباس اویسی، اصفهان» مشخص است.

جنگ ایران و عراق از منظر باستانشناسی

نوامبر 12, 2009 ۱ دیدگاه

آنچه در ادامه می خوانید ترجمه و گزیده ای است از فصل پنجم کتاب «The Iran-Iraq war: the politics of aggression» به ویراستاری فرهنگ رجایی. فصل پنجم این کتاب به قلم مهدی حجت است.

…..

آبادان با آتش توپخانه محاصره شده بود و موزه ی آن که آثار ارزنده ای داشت از بین رفته بود. صدها موشک به شهر دزفول پرتاب شده بود که بیش از 50 درصد از بخشهای باستانی را ویران کرده بود. این بخش ها علاوه بر بناهای تاریخی دوره ی ساسانی ، شامل آثاری از دوره های سلجوقیان، صفویه و قاجاریه نیز بود. با عزم راستین و تلاش فوق العاده ی مسوولین محلی ما توانستیم در زیر آتش توپخانه، آثار موزه ی شوش را جا به جا کنیم. ما این آثار را در زیر حملات بی وقفه، با قطار به موزه ی ایران باستان در تهران منتقل کردیم.

قصر شیرین اشغال شده بود. بقایای قصرهای ساسانی مورد حمله قرارگرفته بود و نقش برجسته هایی که بیش از دو هزار سال قدمت داشت مورد حمله ی مستقیم دشمن قرار گرفته و ویران شده بود. مکانهای تاریخی و مذهبی شوش، مانند مقبره ی دانیال و موزه ی شوش، مورد حمله ی مستقیم توپخانه قرار گرفته بود. مراکز باستانشناسی نیز که هزاران اثر تاریخی را در خود داشت آسیب دیده بودند.

در نخستین حمله های هوایی بازار کرمانشاه، تکیه ی معاون الملک که ارزنده ترین نقاشی ها را داشت،  تکیه ی بیگلر- بیگی، تپه ی هگمتانه در همدان و همچنین بازار ارومیه آسیب دید. گسترش حمله های هوایی به مناطق مسکونی درون ایران که دور از خط مقدم بودند مقدمه ی آسیب بیشتری به آثار فرهنگی شد.

حمله ها ی هوایی به شهر اصفهان واضحا به گونه ای برنامه ریزی شده بود که بخش کهن و مرکزی شهر مورد هدف قرار گیرد. از جمله آثاری که در این حملات آسیب دید می توان این مکان ها را نام برد: تکیه ی شیخ الاسلام، مسجد آقا نور، مسجد حاج محمد جعفر، مسجد سید، مسجد خان و مهمتر از همه مسجد جامع که نمونه ی بی نظیری در معماری اسلامی به شمار می رود. یکی از راکت ها در نزدیکی گنبد اصلی این مسجد و دیگری در نزدیکی گنبد شمالی فرود آمد. یکی از حمله ها به شهر قم نیز به کشتار مردم در نزدیکی حرم و بازار منجر گردید. در شهر بروجرد نیز به مدرسه ی دخترانه ای در نزدیکی مسجد شهر(از آثار سده ی چهارم هجری)، حمله شد که به مرگ گروه زیادی از جمعیت جوان انجامید.

در تهران کاخ – موزه ی گلستان به دلیل نزدیکی به مرکز شهر، بسیار در معرض خطر قرار داشت و در طول حمله ها آسیب های کمی نیز دید. اهمیت این کاخ که از آثار دوره ی قاجار است هم به دلیل معماری زیبای آن و هم به دلیل اشیای ارزشمندی است که در خود جای داده است. موشک هایی نیز که در فاصله ی کمتر از 100 متری موزه ی هنرهای تزیینی و همچنین در نزدیکی موزه ی ایران باستان فرود آمدند، آسیب های اندکی به این دو موزه رساندند.

خوشبختانه در آغاز حملات موشکی به تهران، آثار موزه ی ایران باستان بسته بندی و به مکان امن تری منتقل شد و به همین دلیل در طول حملات آسیب ندید. البته باید این نکته را اضافه کرد که جا به جا نمودن آثار بیش از ده موزه در سراسر تهران، منهای مشکلات اداری، به آثار آسیب رساند به گونه ای که گفته می شود آسیب دو بار جا به جا شدن به مکان جدید معادل یک آتشسوزی است….

منبع: کتاب The Iran-Iraq war: the politics of aggression چاپ دانشگاه فلوریدا

_______________

در همین رابطه* :

چه کسی به تاریخ غرامت می دهد؟

نگاهي به آثار و ابنيه تاريخي كه در طول جنگ تحميلي تخريب شد جنگ، تخريب، بازسازي

* با سپاس از ستوده ی عزیز

نکاتی در مورد منشور حقوق بشر کوروش در سازمان ملل متحد

مارس 29, 2009 6 دیدگاه

از زمانی که نام لوح کوروش، که از آن به عنوان نخستین دستاورد بشری در زمینه ی حقوق بشر یاد می شود (به نقل از وبسایت سازمان ملل متحد در زمینه ی حقوق بشر)، به گوشم خورده بود این مطلب را هم شنیده بودم که نمونه ی باز سازی شده ی آن در سازمان ملل متحد قرار دارد. از آنجا که همیشه دوست دارم هر مطلبی را به محک های مختلف بسنجم، شروع به پرسش از دوستانی که به تور سازمان ملل رفته بودند کردم در مورد اینکه آیا چنین چیزی را دیده اند؟ و هر بار با پاسخ ِ «اِمممم، راستش ما که همچین چیزی ندیدیم» رو به رو می شدم و این شک رو به دلم می انداخت که نکنه ما در چیزی غلو کرده ایم. بنا بر این خودم شروع به جستجو کردم و مطالب زیر را در موردش پیدا کردم:

این نمونه ی باز سازی شده در اکتبر سال 1971 در زمان دبیر کلی Thant از سوی ایران به سازمان ملل هدیه شد. در این پیوند می توانید 4 صفحه از اسناد سازمان ملل (اسناد غیر رسمی که برای استفاده ی رسانه ای منتشر می شود) را در این ارتباط ببینید. صفحه ی نخست این سند، متن سخنرانی دبیر کل وقت سازمان ملل در مراسم اهدای این منشور است که در بخشی از آن آمده است: «در ساخت امپراتوری باستانی ایران در 25 قرن قبل کوروش آگاهی (خود) از احترام به شهروندان و مردمانی را که متحد ساخته بود، به نمایش گذاشت.» صفحه ی دوم این سند، در مورد انتشار این خبر توسط سازمان ملل به رسانه هاست. صفحات سوم و چهارم توضیحاتی است در مورد برنامه ی اهدای لوح و توضیحاتی در مورد خود لوح مانند اینکه این نمونه ی باز سازی شده در موزه ی بریتانیا از روی نمونه ی اصلی ساخته شده و بر روی یک پایه ی چوبی که در موزه ی متروپولیتن نیویورک ساخته شده، قرار می گیرد که در آن این منشور در بخش راست و ترجمه ی متن آن به انگلیسی و فرانسه در سمت چپ قرار دارد. صفحه ی چهارم سند همچنین شامل ترجمه ی بخشهایی از منشور است. بنا به آنچه در ویکی پدیای انگلیسی آمده است این منشور سپس به هر 6 زبان رسمی سازمان ملل (عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی) ترجمه شده.

در این عکس یکی از دیپلمات های سازمان ملل متحد و سیروس کار (کارگردان فیلمی در مورد کوروش بزرگ) در کنار منشور ایستاده اند. این منشور در کریدور بیرونی سالن شورای اقتصادی و اجتماعی ملل متحد (طبقه ی دوم ساختمان مرکزی سازمان ملل متحد در نیویورک) قرار دارد.

متاسفانه در سالهای اخیر در برخی وبسایت های ایرانی ترجمه ی خود ساخته ای از متن این منشور که هیچ شباهتی به اصل متن ندارد، ارائه شده، مانند اینجا (امیدوارم دوست نازنینی که این مطلب رو چند روز پیش گذاشته بودند، به پاسداشت ارزش حقیقت، بر جسارت من خرده نگیرند) و امیدوارم دوستانی که دل نگرانی هایی در مورد فرهنگ ایران دارند برای پالایش وب فارسی از مطالب اشتباه کوشا باشند زیرا اگر قرار است ما به بخشهایی از پیشینه ی تاریخی خود ببالیم،

باید ابتدا آن را از هر گونه خیالپردازی پاک کنیم و در پرتو عقل سلیم نکات مثبت آن را یادآور شویم. متن درست این منشور، که می توانید در اینجا ببینید، شامل 45 خط است که 20 خط نخستین آن بیشتر شرح ستمی است که پیش از ورود کوروش بر مردمان بابل رفته است. از خط 21 به بعد ضمیر به اول شخص برمی گردد و از زبان خود کوروش بیان شده است که شامل معرفی خود او، ستایش مردوک (خدای بابل) و چگونگی ورود سپاهش بدون خونریزی به بابل و اقدامات او پس از ورود به بابل است. از نطر من زیباترین بخش این منشور خط 26 آن است که می گوید:

«من برده داری را برانداختم. به بدبختی‌های آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همهٔ مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند. فرمان دادم که هیچ کس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند. مردوک از کردار نیک من خشنود شد.»

________________

پ.ن. هر دو عکس بالا رو از ویکی پدیا بر داشته ام.

تابلو فرشهای ابریشمی اهدایی ایران به سازمان ملل از چهره روسای این سازمان

مارس 11, 2009 3 دیدگاه

عکس زیر تصویر هشت تابلو فرش از چهره روسای دوره های مختلف سازمان ملل متحد است. این تابلو فرش ها بر دیوار ورودی بخش پذیرش بازدیدکنندگان قرار دارند. هفت تابلو فرش نخست (از چپ به راست) در 28 اکتبر 1997 میلادی (سال 1376 شمسی) به سازمان ملل هدیه شده است و هشتمین تابلو پس از انتخاب بان کی-مون.

عکس زیر تصویر هشت تابلو فرش از چهره روسای دوره های مختلف سازمان ملل متحد است. این تابلو فرش ها بر دیوار ورودی بخش پذیرش بازدیدکنندگان قرار دارند. هفت تابلو فرش نخست (از چپ به راست) در 28 اکتبر 1997 میلادی (سال 1376 شمسی) به سازمان ملل هدیه شده است و هشتمین تابلو پس از انتخاب بان کی-مون.

تابلوها به تفکیک:

دسته‌ها:ایران معاصر