Archive

Archive for the ‘موزه ی بریتانیا’ Category

پیاله ی شراب نهصد ساله

Wine_Bowl_BritishMuseum

پیاله ی شراب که بر روی لبه ی بیرونی آن نوشته ای به خط کوفی در مدح شراب حک شده، این پیاله احتمالا جزء داراییهای شخصی به نام ابوشجاع در دوران سلجوقی بوده، جنس: طلا، محل کشف: نهاوند، قدمت: سده ی یازدهم یا دوازدهم میلادی، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

کاسه ی نقره ای 1200 ساله

Hermitage_Plate_Rosettes

کاسه با نقش گل وبوته، جنس: نقره ی زراندود، قدمت: سال 800 میلادی، محل ساخت: خراسان، یافته شده در شوش (؟)، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

تنگ آب برنزی 3800 ساله

آوریل 13, 2013 3 دیدگاه

Tankard_BM_Elamite

تنگ آب، جنس: برنز، ارتفاع: 16 سانتیمتر، پهنا: 13.7 سانتیمتر، وزن: 439 گرم، قدمت: سده ی هجدهم پیش از میلاد،تمدن: ایلامی، منطقه ی جغرافیایی: لرستان، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

بر روی این تنگ آب متنی به خط میخی اکدی (بابلی)، که برای نگارش متون درباری در شوش به کار می رفته، حک شده است. این متن چنین است: « اتاخوشو، پسر خواهر سیلهاها، او که دارای … است، از مردم شوش. ابن اداد، کاتب نسخه های خطی، پیشخدمت او، این گوناگی* را برای او ساخت و به او داد.

* گوناگی: نام این گونه تنگ آب

مرجع: وبگاه موزه ی بریتانیا

زره ششصد ساله

ژانویه 8, 2012 بیان دیدگاه

زره، جنس: آهن تزیین شده با نقره و بخشهای زراندود، ارتفاع: 78.7 سانتی متر، پهنا: 48.2 سانتی متر، قدمت: سده ی پانزدهم میلادی، منطقه ی جغرافیایی: ایران، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

جزییات بیشتری از این زره را در دو تصویر زیر می توان دید:

مرجع: وبگاه موزه ی بریتانیا

کمانچه هایی از سده ی نوزدهم میلادی

ژانویه 7, 2012 4 دیدگاه

کمانچه، اندازه: 102.8 در 15.3 سانتی متر، قدمت: سال 1880 میلادی ( 132 سال پیش)، منطقه ی جغرافیایی: تهران، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

کمانچه، اندازه: 92.7 در 22.9 سانتی متر، قدمت: سال 1869 میلادی ( 143 سال پیش)، منطقه ی جغرافیایی: تهران، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

مرجع: وبگاه موزه ی بریتانیا (12)

کوزه ی نهصد ساله با علایم ستاره بینی

نوامبر 29, 2011 بیان دیدگاه

کوزه با علایم ستاره بینی، ارتفاع: 14 سانتی متر، قدمت: سده ی دوازدهم میلادی، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

در قرون وسطی، نقش نشانه های ستاره بینی بر روی ظرفهای لوکس بسیار متداول بود. این سیستم دوازده نشانه ای در نیمه ی هزاره ی نخست پیش از میلاد به وسیله ی بابلیان اختراع شده بود. در این سیستم، منطقه البروج به دوازده بخش که هر یک زاویه ی 30 درجه دارند تقسیم می شده و هر یک از این بخشها به عنوان خانه ی خورشید، ماه، یا یکی از پنج سیاره ی تیر، ناهید، بهرام، مشتری و کیوان در نظر گرفته می شد.

خانه های فلکی به این صورت بوده است: خورشید در شیر (برج اسد)، ماه در خرچنگ (سرطان)، تیر در دوشیزه (سنبله) و دوپیکر (جوزا)، زهره در گاو (ثور) و ترازو (میزان)، مریخ در قوچ (حمل) وکژدم (عقرب)، مشتری در کمانگیر (قوس) و ماهی (حوت). جفت شدن شیر و خورشید، از تصاویر ستاره بینی بسیار کهن است که به صورت سنتی در اساطیر باستانی دیده می شود.

پس از لشکرکشی اسکندر به میانرودان بسیاری از سنت های ستاره بینی بابلیان به یونان منتقل شدو ستاره شناسان یونانی نیز بر آنان مطالبی افزودند. پس از یک هزاره دانشمندان در دوره ی اسلامی به ترجمه و اصلاح آثار یونانیان پرداختند. آنان همچنین ایده های یونانی را با مفاهیم علمی دیگر تمدن ها مانند ایران و هند آمیختند و سیستم یکپاچه ای ایجاد کردند.

مرجع: وبگاه موزه ی بریتانیا

کوزه و سه پایه ی زیرینش از عصر آهن

نوامبر 28, 2011 بیان دیدگاه

کوزه بر روی سه پایه، جنس: سفال، ارتفاع: 26.5 سانتی متر، قطر: 16.5 سانتی متر، قدمت: 1200 تا 1000 پیش از میلاد، منطقه ی جغرافیایی: تپه ی حسنلو، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

مرجع: وبگاه موزه ی بریتانیا